شهید سید مهدی بزاز زاده
زندگینامه شهید سید مهدی بزاز زاده
زندگینامه شهید سید مهدی بزاز زاده
زندگینامه شهید سید مهدی بزاز زاده
| | چهارشنبه 20 تير 1397 - 04:27 |

استان: تهران | شهرستان: تهران (شهر تهران) | تاریخ تولد: 29/09/1343 | تاریخ شهادت: 05/07/1360 | محل شهادت: تهران (خیابان ولیعصر) درگیری با منافقین | عضویت: پاسدار کمیته انقلاب اسلامی

ﺷﻬﯿﺪ ﺑﺰاززاده در ﺳﺤﺮﮔﺎه ﻧﯿﻤﻪ ﺷﻌﺒﺎن ﺳﺎل 1343 در ﻃﻠﯿﻌﻪ ﻋﯿﺪ ﺑﺰرگ ﺷﯿﻌﯿﺎن در ﺧﺎﻧﻮاده ای ﻣﺘﺪﯾﻦ ﭼﺸﻢ ﺑﻪ ﺟﻬﺎن ﮔﺸﻮد و ﺑﻪ ﺷﮑﺮاﻧﻪ اﯾﻦ روز ﻋﺰﯾﺰ وی را ﻣﻬﺪی ﻧﺎم ﻧﻬﺎدﻧﺪ. ﻋﺸﻖ ﺑﻪ اﺳﻼم در ﻧﻬﺎد او ﺑﻮد و از ﻫﻤﺎن ﻃﻔﻮﻟﯿﺖ آن زﻣﺎن ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﻫﻨﻮز ﻧﻤﯽ تواﻧﺴﺖ ﺑﻪ درﺳﺘﯽ روی ﭘﺎﯾﺶ ﺑﺎﯾﺴﺘﺪ ﺑﻪ ﺗﻘﻠﯿﺪ از ﭘﺪر ﺳﺮ ﺑﺮ ﻣﻬﺮ ﻣﯽ ﮔﺬاﺷﺖ و ﺑﺎ زﺑﺎن ﺑﯽ زﺑﺎﻧﯽ ﺑﺎ ﺧﺪاﯾﺶ راز و ﻧﯿﺎز ﻣﯽ ﮐﺮد و ﺑﺎ اﺣﺴﺎﺳﺎت ﭘﺎک ﮐﻮدﮐﺎﻧﻪ اش او را ﻣﯽ ﺧﻮاﻧﺪ.

ﭘﺲ از ﭘﺎﯾﺎن ﺗﺤﺼﯿﻼت اﺑﺘﺪاﯾﯽ ﺑﻪ اﺗﻔﺎق ﺗﻨﯽ از دوﺳﺘﺎن ﻣﺠﺎﻟﺲ ﺗﻌﻠﯿﻢ و ﻗﺮاﺋﺖ ﻗﺮآن ﺑﺮﭘﺎ ﻧﻤﻮد و ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ در آﻧﻬﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﻣﯽ ﺟﺴﺖ و ﺑﺪﯾﻦ ﺗﺮﺗﯿﺐ ﯾﺎ ﺑﻪ دﺑﯿﺮﺳﺘﺎن ﻧﻬﺎد و ﺑﻪ ﺗﺤﺼﯿﻼت ﺧﻮد ﺗﺎ ﮐﻼس ﺳﻮم ﻣﺘﻮﺳﻄﻪ اداﻣﻪ داد. اﯾﻦ دوره از زﻧﺪﮔﯽ وی ﻫﻢ زﻣﺎن ﺑﺎ اوج ﮔﯿﺮی اﻧﻘﻼب اﺳﻼﻣﯽ ﺑﻮد و او ﮐﻪ ﺗﻤﺎم وﺟﻮدش ﻟﺒﺮﯾﺰ از ﻋﺸﻖ ﺑﻪ اﺳﻼم ﺑﻮد، دﯾﮕﺮ ﺳﺮ از ﭘﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻨﺎﺧﺖ و ﺑﻪ ﻫﻤﯿﻦ دﻟﯿﻞ ﻧﯿﺰ ﺗﺤﺼﯿﻞ را رﻫﺎ ﮐﺮد و ﺗﻤﺎم وﻗﺖ ﺧﻮد را ﺻﺮف ﺑﺎرور ﻧﻤﻮدن اﻧﻘﻼب ﺳﺎﺧﺖ. در راﻫﭙﯿﻤﺎﯾﯽ ﻫﺎ شرکت ﻣﯽ ﺟﺴﺖ، در ﺗﻈﺎﻫﺮات ﻫﺎ در ﺻﻔﻮف ﻣﻘﺪم ﺟﺎی ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ، اﻋﻼﻣﯿﻪ ﻫﺎی ﺣﻀﺮت اﻣﺎم را ﺗﺎ ﭘﺎﺳﯽ از ﺷـﺐ ﺗﮑﺜﯿﺮ و ﭘﺨﺶ ﻣﯽ ﻧﻤﻮد و ﻫﺮﭼﻪ در ﺗﻮان داﺷﺖ ﺑﻪ ﮐﺎر ﻣﯽ ﮔﺮﻓﺖ ﺗﺎ ﻫﺪف ﻣﻘﺪﺳﺶ ﺗﺤﻘﻖ ﯾﺎﺑﺪ. ﭘﺲ از ﭘﯿﺮوزی اﻧﻘﻼب ﺑﻪ ﻫﻤﺮاﻫﯽ دوﺳﺘﺎﻧﺶ ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺪاری از اﻧﻘﻼب ﭘﺮداﺧﺖ و در ﮐﻤﯿﺘﻪ ﮐﻼﻧﺘﺮی 11 وارد ﺷﺪ. ﺧﺎﻧﻮاده اش در اﯾﻦ دوران دﯾﮕﺮ ﮐﻤﺘﺮ او را ﻣﯽ دﯾﺪﻧﺪ و ﻫﺮ وﻗﺖ ﻣﺎدرش از او ﻣﯽ ﭘﺮﺳﯿﺪ: ﭼﺮا دﯾﺮ ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻪ ﻣﯽ آﯾﯽ؟ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ: ﻣﺎدر اﻧﻘﻼب ﻣﺎ اﺣﺘﯿﺎج ﺑﻪ ﭘﺎﺳﺪاری دارد، ﺑﺎﯾﺪ ﻣﻮاﻇﺐ ﺑﻮد، زﯾﺮا ﻣﻨﺎﻓﻘﯿﻦ در ﮐﻤﯿﻦ اﻧﺪ.

ﺑﺎ ﺷﺮوع ﺟﻨﮓ ﺗﺤﻤﯿﻠﯽ ﻣﺸﺘﺎﻗﺎﻧﻪ ﻗﺼﺪ ﻋﺰﯾﻤﺖ ﺑﻪ ﺟﺒﻬﻪ را ﻧﻤﻮد و ﺑﻪ ﺧﺎﻧﻮاده اش ﮔﻔﺖ: اﺳﻼم در ﺧﻄﺮ اﺳﺖ و اﯾﻦ ﺟﻨﮓ ﺗﻨﻬﺎ

ﺑﻬﺎﻧﻪ ای است ﺑﺮای از ﺑﯿﻦ ﺑﺮدن اﻧﻘﻼب. در ﺟﺒﻬﻪ ﺷﺠﺎﻋﺎﻧﻪ ﻋﻠﯿﻪ ﮐﻔﺎر ﺑﻌﺜﯽ ﺟﻨﮕﯿﺪ و ﺣﻤﺎﺳﻪ ﻫﺎ آﻓﺮﯾﺪ و در ﻧﺎﻣﻪ ﻫﺎﯾﺶ ﺣﺪﯾﺚ ﻋﺸﻖ را در ﺟﺒﻬﻪ ﻫﺎی ﻧﻮر ﻋﻠﯿﻪ ﻇﻠﻤﺖ ﺑﻪ ﺗﺤﺮﯾﺮ درآورد.

در اﺛﺮ اﺻﺎﺑﺖ ﺗﺮﮐﺶ ﺧﻤﭙﺎره از ﻧﺎﺣﯿﻪ دﺳﺖ ﻣﺠﺮوح ﺷﺪ و ﺑﻪ ﺗﻬﺮان ﺑﺎزﮔﺸﺖ، ﻣﺎدرش ﭘﺲ از ﻣﺸﺎﻫﺪه دﺳﺖ ﺑﺎﻧﺪ ﭘﯿﭽﯽ ﺷﺪه ﻓﺮزﻧﺪ ﺑﻪ ﮔﺮﯾﻪ اﻓﺘﺎد و او ﺑﻪ ﻣﺎدرش ﮔﻔﺖ: ﻣﺎدر ﭼﺮا ﮔﺮﯾﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﯽ؟ ﻓﺮزﻧﺪان ﺷﻤﺎ در ﺟﺒﻬﻪ ﻫﺎ ﺷﻬﯿﺪ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ، ﺑﺪﻧﺸﺎن ﺗﮑﻪ ﺗﮑﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد، ﺷﻬﯿﺪاﻧﯽ ﮐﻪ ﺣﺘﯽ ﺳﺮ ﺑﺮ ﺑﺪن ﻧﺪارﻧﺪ، اﯾﻦ ﮐﻪ ﭼﯿﺰی ﻧﯿﺴﺖ. ﻣﻦ ﺣﺎﻟﻢ ﺧﻮﺑﺴﺖ و ﺑﺎﯾﺪ ﺗﺎ ﭼﻨﺪ روز دﯾﮕﺮ ﺑﻪ ﮐﻤﮏ ﺑﭽﻪ ﻫﺎ ﺑﺮوم.

ﺧﻮدش در ﺗﻬﺮان ﺑﻮد، اﻣﺎ دﻟﺶ در ﺟﺒﻬﻪ و ﯾﺎدش ﺑﺎ ﻫﻤﺮزﻣﺎﻧﺶ ﺑﻮد و آرزوی ﺑﺎزﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺧﻂ ﻣﻘﺪم را داﺷﺖ. ﭘﺲ از ﭼﻨﺪ روز اﺳﺘﺮاﺣﺖ ﻣﺠﺪداً ﺧﻮد را ﺑﻪ ﮐﻤﯿﺘﻪ ﻣﺴﺘﻘﺮ در ﮐﻼﻧﺘﺮی ﻣﺮﮐﺰ ﻣﻌﺮﻓﯽ ﮐﺮد ﺗﺎ ﺑﻪ ﺧﺪﻣﺎﺗﺶ اداﻣﻪ دﻫﺪ.

در ﻋﺒﺎدت و ﻧﻤﺎز آﻧﭽﻨﺎن از ﺧﻮد ﺑﯽ ﺧﻮد ﻣﯽ ﺷﺪ ﮐﻪ ﺧﻮﯾﺸﺘﻦ را از ﯾﺎد ﻣﯽ ﺑﺮد . دﻟﺶ ﺑﺎ ﺧﺪا ﺑﻮد و ﻋﺎﻗﺒﺖ ﻧﯿﺰ ﺑﺎ ﯾﺎد او ﺟﺎن ﺑﺎﺧﺖ.

روز 5 ﻣﻬﺮ 1360، ﻣﻨﺎﻓﻘﯿﻦ ﺑﻪ ﻣﻨﻈﻮر ﮐﺸﺘﺎر ﻣﺮدم و آﯾﺠﺎد آﺷﻮب و ﺑﻠﻮا ﺑﻪ ﻧﻔﻊ آﻣﺮﯾﮑﺎ و دﯾﮕﺮ ﮐﺸـﻮرﻫﺎی اﺳـﺘﮑﺒﺎری در ﺳـﻄﺢ    ﺷﻬﺮ ﺗﻬﺮان دﺳﺖ ﺑﻪ اﻏﺘﺸﺎش ﻣﺴﻠﺤﺎﻧﻪ زدﻧﺪ و ﻓﺠﺎﯾﻊ ﻓﺮاواﻧﯽ را ﺑﻪ وﺟﻮد آوردﻧﺪ. ﺑﻪ روی ﻣﺮدم آﺗﺶ ﮔﺸﻮدﻧﺪ و ﺑﻪ ﮐﻮﭼﮏ و ﺑﺰرگ رﺣﻢ ﻧﮑﺮدﻧﺪ. اﺗﻮﻣﺒﯿﻞ ﻫﺎ را ﺳﻮزاﻧﺪﻧﺪ و ﺑﻪ اﻣﻮال ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺧﺴﺎرت وارد ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ و ﺑﻪ ﻋﺒﺚ ﮐﻮﺷﯿﺪﻧﺪ از اﯾﻦ ﻃﺮﯾﻖ راه را ﺑﺮای ﺳﻠﻄﻪ ﻣﺠﺪد آﻣﺮیکا ﺑﺎز ﮐﻨﻨﺪ. در اﯾﻦ روز ﺷﻬﯿﺪ ﺑﺰاز زاده در ﺣﺎل ﺗﺮدد در ﺧﯿﺎﺑﺎن ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﺎ ﺟﻤﻌﯽ از ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﻫﺎی ﻣﺴﻠﺢ روﺑﺮو ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﻪ ﺣﮑﻢ وظیفه ﺷﺮﻋﯽ و در دﻓﺎع از ﺟﺎن و ﻣﺎل ﻣﺴﻠﻤﯿﻦ ﺑﻪ ﻣﻘﺎﺑﻠﻪ ﺑﺎ آﻧﻬﺎ ﻣﯽ ﺷﺘﺎﺑﺪ و در ﻧﺒﺮدی ﻧﺎﺑﺮاﺑﺮ ﻫﺪف ﮔﻠﻮﻟﻪ ﺗﺮورﯾﺴﺖ ﻫﺎ ﻗﺮار ﻣﯽ ﮔﯿﺮد. ﻣﻨﺎﻓﻘﯿﻦ ﭘﯿﮑﺮ ﭘﺎک اﯾﻦ ﺷﻬﯿﺪ را ﺑﺮ زﻣﯿﻦ ﮐﺸﯿﺪﻧﺪ و ﺳﻮزاﻧﺪﻧﺪ، ﺗﺎ ﻣﮕﺮ اﻧﺘﻘﺎم ﺷﮑﺴﺖ ﮐﻔﺮ و ﻧﻔﺎق را ﺑﺪﯾﻦ وﺳﯿﻠﻪ ﺟﺒﺮان ﮐﻨﻨﺪ. این ﺷﻬﯿﺪ در ﻣﺮگ ﻫﻢ ﭘﯿﺮوز ﺷﺪ و ﭘﯿﮑﺮ ﭘﺎﮐﺶ ﻧﯿﺰ ﺳﻨﺪ رﺳﻮاﯾﯽ ﻧﻔﺎق ﮔﺮدﯾﺪ.

شهید ﺑﺰاز زاده ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم ﺷﻬﺎدت 17 ﺳﺎل ﺑﯿﺸﺘﺮ ﻧﺪاﺷﺖ، ﻧﻮﮔﻠﯽ ﺑﻮد ﮐﻪ ﺑﻪ دﺳﺖ ﻣﻨﺎﻓﻘﯿﻦ ﮐﯿﻨﻪ ﺗﻮز ﭘﺮﭘﺮ ﺷﺪ، اﻣﺎ در ﮔﻠﺰار شهیدان اﺳﻼم ﺟﺎوداﻧﻪ ﺷﮑﻔﺖ. رواﻧﺶ ﺷﺎد و ﯾﺎدش ﮔﺮاﻣﯽ ﺑﺎد.

1- دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید در وب سایت منتشر خواهد شد.
2- پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
3- پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط با خبر باشد منتشر نخواهد شد.


تماس با ما

WWW.vasaya.Info
پست الکترونیکی: info@vasaya.info